อนุโมทนาวิธี

อนุโมทนาวิธี ( กรวดน้ำหลังถวายสังฆทาน )

( ผู้เป็นประธานเริ่มต้น )

ยะถา วาริวะหา ปูรา ปะริปูเรนติ สาคะรัง
เอวะเมวะ อิโต ทินนัง เปตานัง อุปะกัปปะติ
อิจฉิตัง ปัตถิตัง ตุมหัง ขิปปะเมวะ สะมิชฌะตุ
สัพเพ ปูเรนตุ สังกัปปา จันโท ปัณณะระโส ยะถา
มะณิ โชติระโส ยะถา ฯ

คำแปล(ห้วงน้ำที่เต็มย่อมยังสมุทรสาครให้บริบูรณ์ได้ฉันใด ทานที่ท่านอุทิศให้แล้วแต่โลกนี้ ย่อมสำเร็จประโยชน์แก่ผู้ที่ละโลกนี้ไปแล้วฉันนั้น ขออิฐผลที่ท่านปรารถนาแล้ว ตั้งใจแล้ว จงสำเร็จโดยฉับพลัน ขอความดำริทั้งปวงจงบริบูรณ์ เหมือนดังพระจันทร์วันเพ็ญ (และ) เหมือนแก้วมณีอันสว่างไสว)

( รับพร้อมกัน )

สัพพีติโย วิวัชชันตุ
(ความจัญไรทั้งปวงจงบำราศไป)
สัพพะโรโค วินัสสะตุ
(โรคทั้งปวงของท่านจงหาย)
มา เต ภะวัตวันตะราโย
(อันตรายอย่ามีแก่ท่าน)
สุขี ทีฆายุโก ภะวะ
(ท่านจงเป็นผู้มีความสุข มีอายุยืน)
อภิวาทะนะสีลิสสะ นิจจัง วุฑฒาปะจายิโน
จัตตาโร ธัมมา วัฑฒันติ อายุ วัณโณ สุขัง พะลัง
(พรสี่ประการ คือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ย่อมเจริญแก่บุคคล, ผู้มีปกติไหว้กราบ มีปกติอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ เป็นนิตย์ ด้วยประการฉะนี้แล)

กรวดน้ำอิมินา (ตอนเย็น)

กรวดน้ำอิมินา

(นำ) ....หันทะ มะยัง อุททิสะนาธิฏฐานะคาถาโย ภะณามะ เส ฯ
(เชิญเถิด พวกเราจงสวดอุททิสะนาธิฎฐานะคาถา กันเถิด )


(รับ) อิมินา ปุญญะกัมเมนะ ( ด้วยบุญนี้ อุทิศให้ )

อุปัชฌายา คุณุตตะรา ( อุปัชฌาย์ ผู้เลิศคุณ )

อาจริยูปะการา จะ ( แลอาจารย์ ผู้เกื้อหนุน )

มาตา ปิตา จะ ญาตะกา (ปิยา มะมัง) ( ทั้งพ่อแม่ แลปวงญาติ )

สุริโย จันทิมา ราชา ( สูรย์จันทร์ แลราชา )

คุณะวันตา นะราปิ จะ ( ผู้ทรงคุณ หรือสูงชาติ )

พรัมมะมารา จะ อินทา จะ ( พรหม มาร และอินทราช )

โลกะปาลา จะ เทวะตา ( ทั้งทวยเทพ และโลกบาล )

ยะโม มิตตา มะนุสสา จะ ( ยมราช มนุษย์มิตร )

มัชฌัตตา เวริกาปิ จะ ( ผู้เป็นกลาง ผู้จ้องผลาญ )

สัพเพ สัตตา สุขี โหนตุ ( ขอให้เป็นสุขศานติ์ ทุกทั่วหน้าอย่าทุกข์ทน )

ปุญญานิ ปะกะตานิ เม ( บุญผอง ที่ข้าพเจ้าทำ จงช่วยอำนวย ศุภผล )

สุขัง จะ ติวิธัง เทนตุ ( ให้สุขสามอย่างล้น )

ขิปปัง ปาเปถะ โว มะตัง ฯ ( ให้บรรลุถึง นิพพานพลัน )


อิมินา ปุญญะกัมเมนะ ( ด้วยบุญนี้ ที่เราทำ )

อิมินา อุททิสเสนะ จะ ( แลอุทิศ ให้ปวงสัตว์ )

ขิปปาหัง สุละเภ เจวะ ( เราพลันได้ ซึ่งการตัด )

ตัณหุปาทานะเฉทะนัง ( ตัวตัณหา อุปาทาน )

เย สันตาเน หินา ธัมมา ( สิ่งชั่ว ในดวงใจ )

ยาวะ นิพพานะโต มะมัง ( กว่าเราจะถึงนิพพาน )

นัสสันตุ สัพพะทา เยวะ ( มลายสิ้น จากสันดาน )

ยัตถะ ชาโต ภะเว ภะเว ( ทุกๆ ภพ ที่เราเกิด )

อุชุจิตตัง สะติปัญญา ( มีจิตตรง และสติ ทั้งปัญญา อันประเสริฐ )

สัลเลโข วิริยัมหินา ( พร้อมทั้งความเพียรเลิศ เป็นเครื่องขูดกิเลสหาย )

มารา ละภันตุ โนกาสัง ( โอกาส อย่าพึงมี แก่หมู่มารทั้งหลาย )

กาตุญจะ วิริเยสุ เม ( เป็นช่องประทุษร้าย ทำลายล้างความเพียรจม )

พุทธาธิปะ วะโร นาโถ ( พระพุทธเจ้า ผู้บวรนาถ )

ธัมโม นาโถ วะรุตตะโม ( พระธรรม เป็นที่พึ่งอันอุดม )

นาโถ ปัจเจกะพุทโธ จะ ( พระปัจเจกะพุทธะสมทบ )

สังโฆ นาโถต ตะโร มะมัง ( พระสงฆ์ ที่พึ่งผยอง )

เตโสตตะมานุภาเวนะ ( ด้วยอานุภาพนั้น )

มาโรกาสัง ละภันตุ มา ( ขอหมู่มาร อย่าได้ช่อง )

ทะสะปุญญานุภาเวนะ ( ด้วยเดชบุญ ทั้งสิบป้อง )

มาโรกาสัง ละภันตุ มา ( อย่าเปิดโอกาสแก่มาร เทอญ ฯ )

อาฏานาฏิยะปะริตตัง ( ย่อ )

อาฏานาฏิยะปะริตตัง (ย่อ)

สัพพะโรคะวินิมุตโต
สัพพะสันตาปะวัชชิโต
สัพพะเวระมะติกกันโต
นิพพุโต จะ ตุวัง ภะวะ ฯ
สัพพีติโย วิวัชชันตุ
สัพพะโรโค วินัสสะตุ
มา เต ภะวัตวันตะราโย
สุขี ทีฆายุโก ภะวะ
อะภิวาทะนะสีลิสสะ
นิจจัง วุฑฒาปะจายิโน
จัตตาโร ธัมมา วัฑฒันติ
อายุ วัณโณ สุขัง พะลัง ฯ

อายุโท

โภชะนะทานานุโมทะนาคาถา
( บทสวดนี้พระสงฆ์นิยมสวดหลังฉันอาหารบิณฑบาตทั่วไป )

อายุโท พะละโท ธีโร วัณณะโท ปะฏิภาณะโท
( ผู้มีปัญญา ให้อายุ ให้กำลัง ให้วรรณะ ให้ปฏิภาณ )

สุขัสสะ ทาตา เมธาวี สุขัง โส อะธิคัจฉะติ
( ผู้มีปัญญา ให้ความสุข ย่อมได้ประสพสุข )

อายุง ทัตวา พะลัง วัณณัง สุขัญจะ ปะฏิภาณะโท
( บุคคลผู้ให้อายุ พละ วรรณะ สุขะ แลปฏิภาณ )

ทีฆายุ ยะสะวา โหติ ยัตถะ ยัตถูปะปัชชะตีติ ฯ
( บังเกิดในที่ใดๆย่อมเป็นผู้มีอายุยืน มียศในที่นั้นๆ ดังนี้ )